Dear PlaceWe Were Here

▤ เพราะย่านนี้ยังจำเราได้

ไม่รู้ว่าคนนั้น…
ยังอยู่แถวนี้ไหมนะ

ย่านที่โตมา ทางกลับบ้านที่เคยเดินด้วยกัน
และยอดเขาที่เพิ่งขึ้นถึงเป็นครั้งแรกในวันนี้
ฝากความรู้สึกไว้สักบรรทัดนะ

ฝากคำที่วันนั้นไม่ได้บอก

ข้อความถึงใครบางคน หรือบันทึกถึงตัวเอง

เพื่อนสามคนในชุดนักเรียนกำลังแบ่งปันรอยขีดเขียนเล็ก ๆ ริมกำแพงในแดดยามเย็น
ที่ไหนสักแห่ง วันเก่า ๆ ของเรายังอยู่ตรงนั้น
พวกเราเคยมาที่นี่ 21 ก.ค. 2559
ความทรงจำอยู่ในย่านนี้ความรู้สึกอยู่ในบรรทัดนี้

แม้กำแพงจะถูกทาสีใหม่ ก็อยากให้ความรู้สึกวันนั้นยังอยู่

ค่อย ๆ เดินดูด้วยกัน

ย่านที่เก็บความคิดถึง

ทุกคนมีสักที่
ที่ยังอยู่ในใจเสมอ

สำหรับคนอื่น อาจเป็นแค่ซอยที่ไม่คุ้นตา
แต่สำหรับเรา มันคือช่วงหนึ่งของชีวิต

01 / ซอยตอนเด็ก ๆ

เมื่อก่อนเล่นตรงนี้จนมืด
ต้องให้แม่เรียกก่อน
ถึงจะยอมกลับบ้าน

02 / กำแพงเมื่อสิบปีก่อน

สิบปีก่อน เราเคยเขียนเล่นตรงนี้ด้วยกัน
เธอยังนึกถึงที่นี่บ้างไหม

03 / ที่ประจำของเรา

ก็คุยกันแต่เรื่องเล็ก ๆ
แต่พอนั่งตรงนี้ เวลาผ่านไปเร็วทุกที

04 / รักแรกที่ยังเก้ ๆ กัง ๆ

จูบแรกของเรา ในซอยนี้
วันนั้นทางกลับบ้านดูสั้นลงเลย

05 / โรงเรียนเก่า

สนามโรงเรียนเล็กแค่นี้เองเหรอ
เมื่อก่อนที่นี่คือโลกทั้งใบเลยนะ

06 / วันนี้ ตรงนี้

3 ต.ค. 2569
แวะมาแล้วนะ
เธอสบายดีใช่ไหม

หนึ่งบรรทัดของฉัน ในที่ที่เคยไป

เราเดินมาไกลถึงตรงนี้แล้วนะ

เดือนก่อนเขาลูกนั้น วันนี้ยอดเขาลูกนี้
ไม่ต้องส่งถึงใครก็ได้ เก็บไว้ให้ตัวเองในวันหน้า

07 / ครั้งแรกที่ภูกระดึง

18 พ.ค. ในที่สุดก็ขึ้นมาถึง
ไม่รู้หยุดพักไปกี่รอบ
แต่ขาคู่นี้ก็พามาถึงจริง ๆ

08 / คราวนี้อีกหนึ่งยอดเขา

1 มิ.ย. ขึ้นถึงอีกยอดแล้ว
ครั้งก่อนจำได้แต่ความเหนื่อย
วันนี้เริ่มได้มองวิวบ้างแล้ว

09 / มาทะเลคนเดียว

14 ก.ย. ลองมาถึงนี่คนเดียว
นั่งมองคลื่นอยู่นานเลย
จะจำตัวเองในวันนี้ไว้นะ

ย้อนดูรอยเท้าผ่านบันทึกของตัวเอง

ดูสถานที่ที่เคยเขียนไว้บนแผนที่หรือรายการใน “บันทึกของฉัน”
ข้อความของตัวเองอ่านจากที่ไหนก็ได้ เพื่อจำทั้งยอดเขาและความรู้สึกในวันนั้น

ข้อความตัวอย่างที่เขียนขึ้นเพื่อชวนให้นึกถึงความทรงจำ

เรื่องราวที่ต้องเดินไปพบ

พักจากการเลื่อนหน้าจอ
แล้วเดินบนทางเดิมอีกครั้ง

บันทึกจะอยู่กับสถานที่นั้น
มองหาร่องรอยบนแผนที่ แล้วเดินเข้าไปใกล้
เรื่องราวที่ใครบางคนฝากไว้ก็จะเปิดให้อ่าน

อ่านข้อความของคนอื่นได้เมื่ออยู่ในระยะ 500 เมตรจากจุดนั้น

เดินต่ออีกนิดเจอเราในวันเก่าแล้วเจอกันที่ปลายทางนี้นะ

กำแพงเล็ก ๆ ในมือคุณ

หยุดสักครู่
แค่บรรทัดเดียวก็พอ

ไม่ต้องเป็นเรื่องยิ่งใหญ่อะไร
เริ่มจาก “เราเคยมาที่นี่” ก็ได้

ค้นหาสถานที่ที่ความทรงจำยังอยู่บนแผนที่
01

บางคำพูด เป็นของที่นี่

ค้นหาข้อความบนแผนที่ แล้วเข้าไปในระยะ 500 เมตรเพื่ออ่านคำที่ใครบางคนฝากไว้

แอปจริงภาษาเกาหลี · ตำแหน่งตัวอย่าง
อ่านข้อความและคำตอบเมื่อมาถึงสถานที่นั้น
02

ความรู้สึกวันนั้น ยังอยู่ตรงนี้

ฝากคำตอบให้ข้อความของคนที่เคยมาเยือนสถานที่เดียวกัน

แอปจริงภาษาเกาหลี · ข้อความตัวอย่าง
หนึ่งบรรทัดถึงคนที่คิดถึง หรือตัวคุณในอนาคต
03

ฝากความรู้สึกของวันนี้ไว้

หยุดสักครู่แล้วเขียนสิ่งที่นึกขึ้นได้
ถึงใครบางคน หรือตัวเองในวันข้างหน้า

แอปจริงภาษาเกาหลี · ข้อความตัวอย่าง

ให้ที่นี่เป็นที่ที่อบอุ่นเสมอ

ฝากความทรงจำได้เต็มที่
และถนอมน้ำใจของกันและกัน

ช่วยกันดูแล
ให้ทุกคนกลับมาได้อย่างสบายใจ

10

วันละสิบครั้ง ฝากความรู้สึกไว้

เขียนได้สูงสุดวันละ 10 บันทึก
สถานที่เดิมเขียนได้วันละครั้ง ค่อย ๆ ฝากไว้นะ

ไม่ระบุชื่อ

ให้เรื่องราวมาก่อนชื่อ

คนอื่นไม่เห็นข้อมูลบัญชีของคุณ
จะใส่ลายเซ็นหรือไม่ใส่ก็ได้

♡

ไม่ฝากคำที่ทำร้ายใคร

ห้ามคำหยาบ การคุกคาม การใส่ร้าย และข้อมูลส่วนตัวของใครก็ตาม เช่น ชื่อจริง ข้อมูลติดต่อ หรือที่อยู่ ข้อความจะผ่านการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

เรื่องที่คุณอาจอยากรู้

Dear Place คือแอปอะไร?

Dear Place เป็นแอปที่ใช้ตำแหน่งเพื่อฝากข้อความและความทรงจำแบบไม่ระบุตัวตนไว้ในสถานที่ที่คุณไป อ่านข้อความของผู้อื่นได้เมื่ออยู่ในระยะ 500 เมตรจากสถานที่นั้น และอ่านของตัวเองได้จากทุกที่หลังเข้าสู่ระบบ ฝากข้อความได้สูงสุดวันละ 10 ข้อความ

อ่านบันทึกของคนอื่นจากที่ไกล ๆ ได้ไหม

ต้องอยู่ในระยะ 500 เมตรจากจุดที่เขียนจึงจะอ่านได้ บนแผนที่จะแสดงเพียงว่ามีบันทึกอยู่ ส่วนบันทึกที่คุณเขียนเอง หลังเข้าสู่ระบบแล้วจะอ่านจากที่ไหนก็ได้

ถ้าไม่ระบุชื่อ ทำไมต้องเข้าสู่ระบบ

เพื่อจัดการบันทึกของตัวเองและป้องกันสแปมหรือการใช้งานในทางที่ผิด ข้อมูลบัญชีจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น แต่ข้อความและลายเซ็นที่เลือกใส่ยังมองเห็นได้ จึงไม่ควรเขียนข้อมูลส่วนตัวของตัวเองหรือผู้อื่น

ใช้บันทึกสถานที่ที่เคยไปได้ไหม

ได้เลย ทั้งยอดเขา ที่เที่ยว หรือทางเดินประจำ “บันทึกของฉัน” จะรวมสถานที่ไว้บนแผนที่และรายการ และคุณอ่านงานเขียนของตัวเองจากที่ไหนก็ได้ แต่บันทึกส่วนตัวก็ยังเปิดเผยแบบไม่ระบุชื่อแก่คนที่เข้ามาในระยะ 500 เมตร ไม่ใช่ไดอารีส่วนตัวที่ซ่อนไว้

ควรเขียนอะไรดี

“เมื่อก่อนเล่นตรงนี้ทุกวัน” “ในที่สุดก็ขึ้นถึงยอด” “มาทะเลคนเดียวครั้งแรก” แค่ความทรงจำเล็ก ๆ ก็พอ เขียนความรู้สึกแทนชื่อหรือข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้

ต้องเขียนบนกำแพงจริงหรือเปล่า

ไม่ใช่ คุณฝากข้อความดิจิทัลไว้ที่ตำแหน่งนั้นในแอป ไม่เขียนบนกำแพงหรือสิ่งปลูกสร้างจริง ปล่อยให้สถานที่เหมือนเดิม แล้วเติมเพียงความทรงจำ

ดาวน์โหลดแอปได้แล้วหรือยัง?

ติดตั้งแอป iPhone ได้บน App Store และแอป Android ได้บน Google Play

ถ้าวันหนึ่งเธอกลับมาแถวนี้

คำที่วันนั้นไม่ได้บอก
เราจะฝากไว้ที่กำแพงนี้นะ

สุดสัปดาห์นี้ ลองกลับไปที่ที่คิดถึงกันไหม
แล้วฝากไว้สักบรรทัดว่า เรากลับมาแล้วนะ

ติดตั้งแอป แล้วฝากบันทึกแรกในสถานที่ที่มีความหมายกับคุณ

แล้วเจอกันอีกที ในย่านของเรานะ